چقدر دستهاتو کم دارم چقدر دلتنگ چشمهاتم

تو رو میبینم از دور و هنوز محو تماشاتم

چه بی حاصل به دور تو مثل پروانه میگردم

گناهم شاید این بوده که من عاشق ترین مردم

دلم خوش بود که تقدیرم به دست تو گره خورده

کسی جز دست نا اهلت دل ما رو نیازرده

دلم خوش بود که با عشقت غم دنیا حریفم نیست

شنیدم عاقبت گفتی که عاشق مثل من کم نیست

گلم،دلم ،ندارمت،بروم نیار که باختمت

به جون عاشقم قسم،دست خدا سپردمت