بفرماييد فروردين شود اسفند‌هاي ما
نه بر لب، بلكه در دل گل كند لبخند‌هاي ما

بفرماييد هر چيزي همان باشد كه مي‌خواهد
همان، يعني نه مانند من و مانندهاي ما

بفرماييد تا اين بي‌چراتر كار عالم؛ عشق
رها باشد از اين چون و چرا و چندهاي ما

سرِ مويي اگر با عاشقان داري سرِ ياري
بيفشان زلف و مشكن حلقه پيوندهاي ما                                                                                                                               

به بالايت قسم، سرو و صنوبر با تو مي‌بالند
بيا تا راست باشد عاقبت سوگندهاي ما

شب و روز از تو مي‌گوييم و مي‌گويند، كاري كن
كه «مي‌بينم» بگيرد جاي «مي‌گويند»‌هاي ما

نمي‌دانم كجايي يا كه‌اي! آنقدر مي‌دانم
كه مي‌آيي كه بگشايي گره از بندهاي ما

بفرماييد فردا زودتر فردا شود، امروز
همين حالا بيايد وعده آينده‌هاي ما

به ياد استاد قيصر امين پور برگرفته از

«دستور زبان عشق»