تبليغاتX
دل پاییزی


دل پاییزی

در این تنهایی ترانه ی با تو بودن سر میدهم.شاید که روزی تو در تمامی زوایای جسم وجانم خانه کنی

 

 

نمیدونم چرا بعضی ها تا اسم وجلد یه کتاب رومیبینن

فکر میکنن خیلی بالاتر از سطح درک وآگاهیه اونهاست

وحتی به خودشون زحمت نمیدن لای یه کتاب رو باز کنن

۲تا مطلب از یه کتاب براتون انتخاب کردم که

اگه اسمشو بدونید شاید متعجب بشید که

ایا همچین مطلبی در اینجور کتاب ها هم هست یا نه

اما اینو گوشزد کنم که داشتن این جور

مطالب در اینجور کتاب ها

نباید باعث بشه از مطالب مفید انها غافل بشیم


  • زن وشوهری خفته بودندکه زن ناگهان شورع کرد به لگد انداختن و نالیدن

شوهر بیدار شد و زن را هم بیدار کرد و علت ان حرکات را پرسید.

زن گفت خواب بدی دیدم و متوحش شدم

پرسید چه خواب دیدی؟

گفت خواب دیدم مرده ام ومیخواهند دفنم کنند

شوهر گفت پس من چه احمقی بودم که تو را بیدار کردم

  • فتحعلی شاه روزی میان دو تن از ملکه های خود 

یکی بنام جهان ودیگری بنام حیات نشسته بود.شاه این شعر را خواند

         نشسته ام بمیان دو دلبر ودو دلم                      که را به مهر ببندم در این میان خجلم

جهان گفت:تو پادشاه جهانی جهان تو را باید

حیات گفت:اگر حیات نباشد جهان چه کار اید

یکی دیگر از زنان حرمسرا در پشت در جریان را شنید نام ان زن بقا بود.گفت:

             حیات و جهان هر دو شان بی وفاست             بقا را طلب کن که اخر بقاست

                                                                                           کشکول منتظری


تقدیم به ابدارچی عزیز.از نظراتت صمیمانه ممنونم

نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388ساعت 17:53 توسط دل پاییزی| |

 

 

از جدا شدن نوشتی رو تن زخمی قلبم

گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ

به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار

تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدانگهدار

بنویس مهلت موندن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات  سرد سردم

                                                    من که تو بن بست غربت زخمی از آوار پاییز

                                                     فکر چشمهای تو بودم با دلی از گریه لبریز

                                                     شب عاشقونه ی من که حروم شد

                                                      مهلت بودن با تو که تموم شد

                                                       ندونستم باید از تو میگذشتم

                                                       وقتی از غربت چشمات مینوشتم

                                                       بنویس مهلت موندن یه نفس بود

                                                        سهم من از همه دنیا یه قفس بود

                                                        بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

                                                       سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستهات سرد سردم

نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم آبان 1388ساعت 1:7 توسط دل پاییزی| |

 

به نام خدا 

 

الان من تموم شدم...

دیگه کسی نپرسه چرا طلسم شده

طلسم یعنی طلسم

شاید دیگه....

تموم شدم خدایا تا کی

تا کی؟دیگه نمیتونم.خدا جون دیگه نمیتونم

نوشته شده در یکشنبه دهم آبان 1388ساعت 2:5 توسط دل پاییزی| |


Design By : Night Skin